Me ha costado muchísimo volver e incluso llegé a pensar que el blog se quedaría muerto a partir del 25 de agosto, cuando escribí mi última entrada. El camino no ha sido fácil: un verano complicado, con idas y venidas a Málaga, el adiós de mi padre y una total y absoluta falta de motivación para cocinar y mucho más para escribir durante algún tiempo. No tenía ganas de complicarme y encontrar el momento para agarrar los cuchillos y encender el fuego se resistía. Desidia, pereza, falta de voluntad.
Los buenos momentos llegaron de nuevo; nuestro paso por aquí es una montaña rusa en la que debemos saber montar y agarrarnos con fuerza cuando llegan las bajadas. A mí a veces me coge miedo y no quiero subirme.
Unos amigos han abierto una granja preciosa en Gracia; mi amor está feliz con su grupo y ahora empiezan a tocar en algún bar; caminamos con amigos algunos fines de semana y nos vamos de comilona siempre que podemos; mi madre está tranquila y disfruta de sus amigas; hemos adoptado una perrita preciosa que en unos días llegará a casa...y, una de las cosas que más me alegra: en dos meses vuelvo a la escuela y estoy segura me devolverá parte de la energía olvidada.
Para empezar a prepararme, la semana pasada estuve en un curso sobre pan con Xavier Barriga.
Vuelvo pronto, seguro. Ahora ya se encontrar el momento.

33 comentarios:
El pan ya está en el horno?
Quiero más barcelona-málaga cooking!
Una abrazo! :)
Me sumo a mi amigo Pedro...más, más!
Y deseando ver cómo tiras para adelante. Te habrás dado cuenta que frente a estos huecos tan dolorosos lo mejor es una actitud proactiva, es decir, ocuparlos con actividades positivas y estar mucho con vuestra madre. No sabíamos el motivo, y lo sentimos mucho.
Una de estas cosas es por supuesto retomar Barcelona-Malaga Cooking,
Deseando verte de nuevo en acción!!
Bienvenida.
Hola preciosa!
Ens hem fet un fart de riure, al final has adoptat un gos! hahahaha, i això que deies que no, eh? Ets fantàstica estimada Marta.
Escolta, nosaltres estem en plena campanya, quan acabi tot quedem per dinar o sopar, ok??
Muac
Benvinguda de nou! Tots passem per moments difícils, però sempre es superen i tornen temps millors. Ja veuràs com mica en mica tot tornarà a la normalitat i tornaràs a tenir ganes i energia per cuinar. Ànims!
¡ Bien !
Aquí estamos ,esperándote....
Un abrazo,
María José.
Guapísima!!!!! bienvenida de nuevo!! ... yo tampoco publico como antes ... pero reconozco que me ayuda a tirar para adelante ... en algún sitio leí que para que la vida nos vaya bien nos tenemos que quedar con los "hábitos positivos" ... este blog tan increible lo es!! ... vuelve al hábito de publicar y compartir cosas tan ricas, a lo que nos tienes acostumbrados!!!! un besote!!!
(si necesitas algo ... ya sabes ... )
Vaya, pues lo siento mucho... ánimo. Seguro que encuentras pronto las ganas de cocinar, que esto es un vicio como otro cualquiera. Bso.
Hola,
te llevo leyendo un tiempo y tengo que decirte que tu blog me gusta mucho, tienes cositas muy interesantes, así que espero verte pronto por aquí con otra recetita que compartir!
Un besote!
Lamento mucho tu tristeza, espero que con el tiempo las cosas se vayan acomodando. Me parece super importante que hagas las cosas que te gratifican, como amasar pan, es muy terapéutico.
Bienvenida otra vez!
Cariños
MArta, lamento los malos momentos y me alegro de que ya empiecen a abundar los buenos momentos. Si, es cierto, esta vida como bien dices es una montaña rusa; hay que intentar disfrutar del viaje y que las bajadas se pasen rápido y las alturas se mantengan el mayor tiempo posible.
Un beso enorme.
Me ha alegrado tanto encontrar esta entrada en tu blog... anims guapa, todo pasa, todo se supera, todo menos lo que a las dos nos ha tocado este verano de cerca. Por eso, hacia delante! siempre, aqui estoy para lo que quieras. Un gran beso.
Me alegro mucho de volver a leerte, Marta. De verdad que se te echaba de menos.
Siento mucho que hayas pasado por una mala época, tú y los tuyos, con momentos difíciles y tristes, y comprendo perfectamente que hayas dejado el blog aparcado un tiempo. Pero me alegra saber que ahora vuelves a sonreír, a tener ganas de cocinar y de querer compartir tus cosas con nosotros.
Un abrazo muy fuerte
Mucho ánimo Marta, tus seguidores te estamos esperando.
Un abrazo.
Hola Marta!Bien venida de nuevo,siento mucho todo lo que nos cuentas,han sido momentos duros...pero poco a poco las cosas van mejorando....me gusta que el pan ya este en el horno...buena señal!
Besets.
Marta precisamente te iba a escribir un e-mail para preguntarte como estabas... lo siento mucho, pero me alegro que todo vaya a mejor y te encuentres con fuerzas.
Muchos besos!
Venga, pues ve encendiendo el horno, que aquí ya estamos todos esperándote de nuevo. Un abrazo y ánimo para esa vuelta definitiva. Eso significará que todo marcha mejor. :-)
Pues qué quieres que te diga, Marta. Se te echaba de menos.
Ánimo Marta la vida sigue aunque los seres queridos nos dejen, son momentos duros pero tienen que pasar.
Espero que tengas algunos minutos para el blog así aprendemos de tus enseñanzas, aunque si ahora llega el perrito.
Besos
Animo, escribir, sea de lo que sea, siempre ayuda.
A seguir escribiendo para seguir leyendote!
Que bé que tinguis ganes de tornar Marta!!! T'estàvem esperant!!! :)
Petunets,
Eva.
Bentornada!! De ben segur que mica en mica recuperaràs l'energia perduda i tornaràs a tenir ganes de cuinar i de fer allò que més t'agrada. ;)
Una abraçada!
Pues te hemos echado de menos, sinceramente.
Me alegro de que vuelvas, siento de corazón tus penas de los últimos meses, y espero que sigas agarrándote con fuerza a la vida y nos vuelvas a enseñar tus estupendas recetas.
Un beso.
If you are open to having a guest blog poster please reply and let me know. I will provide you with unique content for your blog, thanks.
Pues yo te estaba esperando. Lamento lo de tu padre, te imaginaba más bien liada en tus cursos.
Ahora hay que retomar la actividad. Echo de menos tus exquisitos platos.
besos
Te lo mereces todo Barcelona-Málaga Cooking!
Benvinguda Marta, i els ànims que no decaiguin!!!!
Bona tornada amb aquest pa!!!
Una abraçada
ptnts
M
Encantado de esta vuelta, esperando muchas nuevas entradas y un subidón de ánimo en tú persona
Me gusta leer que vuelves. Es necesario a veces parar para poder retomar el camino. Circunstancias hacen que la vida se vea distinta y por lo que veo en tu caso ha habido muchas de esas.
Lamento profundamente lo de tu padre y ya he visto a tu nueva amiga peluda. Una preciosidad!
Te esperamos Marta. Vuelve cuando te encuentres con ganas.
Besitos sin gluten.
Ánimo guapa que por aqui nos haces falta!! Disfruta del momento y de los tuyos que es lo mas bonito que tenemos!!!
Un beso
Aaaah tu conoces mi nuevo blog de cocina italiana? pasate si te apetece!!
Sigues benvinguda, ja saps que aquí uns mes ,d´altres com jo menys , sempre hi som i a més amb moltíssimes ganes de veure´t activa i feliç i esperant amb ànsia que ens enssenyis tot el que aprèns.
Sento moltíssim tot el que has estat passant i m´alegra que et vagis retrobant poc a poc ,aquí serem, ànim i fins molt aviat.
un petonàs.
Marta, echo de menos tus entradas.
Que suerte!!! como me encantaria ver trabajar a esas manos.
Publicar un comentario en la entrada